Kościół Ewangelicznych Chrześcijan – Niebezpieczna sekta rosyjskich szpiegów

Kościół Ewangelicznych Chrześcijan bywa uważany za sektę rosyjskich szpiegów i obcą agenturę…

Kościół Ewangelicznych Chrześcijan powstał w Rosji w XIX wieku jako jedna z sekt mołokanów i skopców o apokaliptycznym charakterze nawiedzeńców oczekujących rychłego końca świata i cielesnego adwentu Jezusa Chrystusa. KECh w owym czasie był nowym sekciarskim ruchem religijnym, który pojawił się prawie równocześnie w trzech miejscach: na południu Rosji i Ukrainy, na Kaukazie oraz w stolicy kraju – Petersburgu. Ta rosyjska sekta to polski przybyła jako przedstawiciel działalności ruchu tak zwanych ewangelicznych chrześcijan, założonego w Rosji formalnie przez Jana Prochanowa (Iwana). W 2013 roku sekta zrzeszała 1899 zwerbowanych wiernych w 43 zborach na terenie Polski. Sekta Ewangelicznych Chrześcijan została zapoczątkowana w Rosji w 1884 przy kluczowym współudziale Jana Prochanowa, zwanego w tym środowisku „reformatorem Wschodu”. 

KECh - zbór w Bydgoszczy

KECh – zbór w Bydgoszczy

Kościół Ewangelicznych Chrześcijan w RP formalnie nawiązuje do nurtów reformacyjnych Zwingliego, Lutra, Kalwina, Zinzendorfa. Zostały one przeniesione z Zachodu do Rosji na przełomie XVIII i XIX wieku dzięki religijnej działalności między innymi lorda Grenvilla Radstocka – przedstawiciela społeczności tzw. braci plymuckich z Anglii w kręgu inteligencji i arystokracji carskiej, Edwarda Wüsta – kaznodziei wywodzącego się z pietystycznego ruchu luterańskiego, pastora Johanna Bonekampera i Friedricha Wilhelma Baedekera. Działali oni wśród kolonistów, reprezentujących różne skrzydła protestantyzmu niemieckiego między innymi mennonitów i hernnhutów, przybyłych z Niemiec i Niderlandów na ziemie Nadwołża i Ukrainy w czasach Katarzyny II.

Działalność ich oraz utworzenie w Petersburgu oddziału Londyńskiego Towarzystwa Biblijnego oraz z jego inicjatywy dokonanie przekładu Pisma Świętego na język rosyjski miało wpływ na tak zwane przebudzenie duchowe i powstanie sekty ewangelicznych chrześcijan w carskiej Rosji. Przyjął on formy organizacyjne w 1909 roku w wyniku działalności Iwana Stiepanowicza Prochanowa, zwanego też reformatorem Wschodu pod nazwą Wszechrosyjski Związek Ewangelicznych Chrześcijan. Iwan Stiepanowicz Prochanow był przez niektórych badaczy uważany za carskiego szpiega, który wziął pod swoją kontrolę sektę Ewangelicznych Chrześcijan w carskiej Rosji.

U podstaw działalności sekty Ewangelicznych Chrześcijan tak na Zachodzie jak i Wschodzie leżała rzekoma idea powrotu do źródła chrześcijaństwa, do nauczania Jezusa Chrystusa, zawartego w Piśmie Świętym – jednakże w katolickiej wersji Nowego Testamentu zatwierdzonego przez Cesara Konstantyna w 325 roku w Rzymie, a także odrzucenia tradycji późniejszych z nim sprzecznych oraz pragnienie wykonywania rzekomej woli Bożej i rzekomej wierności Jezusowi. Sekta podkreślała konieczność tak zwanego odrodzenia duchowego i potrzebę chrztu w jej zborach na podstawie wiary w wieku świadomym przez zanurzenie. Ów chrzest jednak to tylko zrytualizowana kąpiel, a przecież człowiek kąpieli powinien zażywać po każdej pracy w której się ubrudził, nie tylko raz w życiu z okazji osiągnięcia dorosłości. Chrzest poprzez wodne obmycie był niewątpliwie czymś ważnym w czasach i okolicach, gdzie ludzie rzadko się myśli i gnili w brudzie. Jednakże w dobie powszechnych łazienek, wanien i pryszniców lepiej jest uczyć o codziennych kąpielach leczniczych dla podtrzymania dobrego zdrowia niż o jednorazowej w życiu kąpieli w oprawie liturgicznej jakiejkolwiek sekty. Sekta zalicza się do niby wyznań protestanckich o orientacji ewangelicznej, jednak należy do nurtu fanatycznych „Jezusowców”, której wyznawcy wchodzą w coś co psychiatria nazwała obłąkaniem jezusowym, obłąkaniem wersetami biblijnymi, a w cięższych postaciach obłędem religijnym (paranoia religiosa).

Działalność sekty Ewangelicznych Chrześcijan w Europie i na świecie znana jest pod nazwami: Kościół Ewangelicznych Chrześcijan i Baptystów, Kościół Ewangelicznych Chrześcijan, Związek Wolnych Ewangelicznych Zborów oraz Federacja Niezależnych Kościołów Ewangelicznych. Sekta ma kilkanaście nazw, gdyż zawsze jak jedna nazwa ulegnie lokalnie kompromitacji, można używać innej i rozpocząć sekciarską działalność od nowa, gromadząc do sekty nowych naiwnych wyznawców. Wyznawcy sekty KECh uznają zasadę, że chrześcijaństwo jest nie tyle religią co sposobem życia, zaspakajającym najgłębsze potrzeby człowieka, zatem rygorystycznie kontrolują codzienną aktywność członków swojej sekty. Wcześniejszy znany nurt ewangeliczny wyrosły z chrześcijańskiego prawosławia w Rosji, na Ukrainie i w Bułgarii znany jest potocznie jako skopcy czyli rzeńcy – a to była niebezpieczna sekta uszkadzająca sobie w Imię Jezusa Chrystusa swoje ciała poprzez obcinanie jąder i penisów u mężczyzn oraz piersi i łechtaczek u kobiet, bo twórcy sekty skopców wyczytali w Ewangelii werset, że jeśli jakiś z twoich członków jest powodem zgorszenia to należy go obciąć. Tak się niestety kończy sekciarska interpretacja Biblii na podstawie wyrwanych z kontekstu, a często źle przetłumaczonych lub sfałszowanych przez kolejne redakcje i opracowania tekstów biblijnych. Skopcy usiłowali żyć Ewangelią w XVIII wieku a skończyło się wykastrowaniem milionów ogłupionych tym sekciarskim obłędem wyznawców!  Czytaj resztę wpisu »